vrijdag , 16 april 2021

Trots onderdeel te mogen zijn van de ‘frontlinie’

Het zorgpersoneel, het zijn momenteel onze nationale helden. Het belang van goed zorgpersoneel is als gevolg van de coronacrisis steeds meer onder de aandacht en belangrijker dan ooit tevoren. Het begin van de oplossing ligt in het onderwijs. mboRijnland biedt een brede keuze aan verschillende gepersonaliseerde opleidingen in de zorg. Wij spraken een aantal studenten om hun ervaringen en motivatie te delen. 

Naam student: Daan Velner – 20 jaar  Opleiding: Maatschappelijke Zorg/Verzorgende Individuele Gezondheidszorg 

Waarom heb je gekozen voor deze opleiding?
“Mijn familie zit zelf in de zorg. Mijn zus is verpleegkundige en mijn moeder heeft een eigen kinderopvang. Daardoor heb ik van jongs af aan meegekregen hoe de zorg in elkaar zit. Hiervoor heb ik de opleiding verkoopspecialist gedaan. Dat paste niet echt bij mij, vanwege het wereldje eromheen, zoals presteren enz. Ik haalde daar niet mijn voldoening uit. Ik help liever andere mensen.” 

Wat vind je het leukst aan de opleiding?
“Het contact met de mensen. Ik zit nu in het 1ste studiejaar en merk dat er meer diepgang in de opleiding komt, bijvoorbeeld hoe het menselijk lichaam in elkaar zit. Zowel het psychische als het lichamelijke vind ik leuk, dus echt het totaal plaatje.”

Heb je tijdens de opleiding of stage iets meegemaakt dat je altijd bij zal blijven?
“Omdat ik de BBL-opleiding doe, wat inhoudt dat ik 4 dagen per week werk en 1 dag naar school ga, praat ik toch eerder over mijn werk. Wat mij het meest is bijgebleven, is de corona-uitbraak binnen de zorginstelling. Ik weet nog goed dat ik die dag alleen op de groep stond. Er was een bewoner besmet geraakt met het virus, waardoor er een hele procedure ontstond. Iedereen moest in quarantaine en helemaal verpakt aan het werk. Uiteindelijk zijn er volgens mij van de 24 bewoners maar liefst 21 besmet geraakt. Iedereen was gesloopt. Het was wel een hectische tijd, ook met collega’s onderling.” 

Merk je veel veranderingen in de zorg als gevolg van de coronacrisis?
“We zijn heel voorzichtig. Er mag bijvoorbeeld maar één familielid langskomen, die ze op hun kamer moeten ontvangen. Ik werk bijna dagelijks met deze mensen, dus kom wel bij ze in de buurt. Af en toe geef ik ze ook gewoon een knuffel, want de ouderen hebben dat nodig. We zijn allemaal mensen en verlangen naar dat menselijke contact. Ik vind dat belangrijk, want anders gaan ze eraan onderdoor. Ze kunnen hun familieleden al nauwelijks zien. Hierdoor zie je al achteruitgang bij ze, ondanks ze dat natuurlijk niet altijd doorhebben vanwege hun dementie. De ouderen op de afdeling zitten in hun laatste levensfase, dan wil je toch graag je kinderen en kleinkinderen kunnen knuffelen.” 

Welke toegevoegde waarde hoop jij te kunnen leveren na je opleiding?
“Ik zou later graag een stichting oprichten voor zwaar misbruikte kinderen of kinderen die thuis in de problemen zitten. Om door middel van sporten en mental coaching deze jongeren te helpen. Dat is echt mijn jongensdroom.”  

Naam student: Rachel van Rooijen  – 17 jaar – Opleiding: Persoonlijke Begeleider Specifieke Doelgroepen

Waarom heb je gekozen voor deze opleiding?
“Wij hebben als gezin voor mijn oma gezorgd, toen mijn opa in het ziekenhuis lag. Hoe langer we voor haar zorgden, hoe meer interesse ik in de zorg kreeg. Ik wil mij het liefst specialiseren in ouderen met dementie.”

 Merk je veel veranderingen in de zorg als gevolg van de coronacrisis?
“Normaal gesproken doe je heel veel leuke uitstapjes, zoals met kerst bijvoorbeeld naar het tuincentrum, maar dat kan momenteel niet. En daarnaast moet je 1,5 meter afstand houden van de mensen, waardoor je ze niet kan troosten als dat nodig is. De mensen die bij ons mogen komen, zijn daar erg blij om. Zo zien ze elkaar nog en hebben ze alsnog sociale contacten.” 

Wat is de grootste uitdaging in je opleiding?
“Ik denk op dit moment het focussen en het stukje leren. Omdat je natuurlijk al de hele dag achter je laptop zit, dus je gaat dingen uitstellen. Alles in en om het huis is interessanter, dan wat ik eigenlijk zou moeten doen. Ook het contact met medestudenten mis ik. Normaal zag je elkaar in de gangen en ging je gezellig een bak koffie met elkaar halen, maar nu is het alleen ‘hoi’ en ‘doei’ naar elkaar via het scherm.” 

Heb je tips voor iemand die jouw opleiding wil volgen?
“Je moet goed met mensen om kunnen gaan, veel doorzettingsvermogen en inlevingsvermogen hebben. Doe vooral je best. Kies je voor de BOL-opleiding, dan volg je drie dagen per week les en loop je de overige twee dagen stage. Dit is een goede combinatie van theorie en praktijk. Ik vind het allebei leuk om te doen, maar nog leuker om in de praktijk te werken. Maar zonder de theorie heb je niets aan de praktijk.” 

Naam student: Lex Wortman – 25 jaarOpleiding: Verpleegkunde 

Waarom heb je gekozen voor deze opleiding?
“Omdat ik altijd al in de hulpverlening wilde. Ik heb deze opleiding gekozen om uiteindelijk als hulpverlener op de ambulance terecht te komen.” 

Wat wil je na je opleiding gaan doen?
“Als ambulancebroeder aan de slag. Ik hou van actie en spanning, de adrenaline die erbij komt kijken.” 

Wat vind je het leukst aan de opleiding?
“Vakinhoudelijk vind ik anatomie, pathologie, medicijnen en ziekteleer erg interessant. En daarbij de opgedane kennis die je in je stage gebruikt. Vanaf het derde studiejaar ging ik linkjes leggen tussen theorie uit de vakken en de praktijk tijdens de stage. Het komt tijdens je stage allemaal bij elkaar. Dat maakt de hele opleiding onwijs interessant.” 

Heb je tijdens de opleiding of stage iets meegemaakt dat je altijd bij zal blijven? “Tijdens mijn stage in het ziekenhuis heb ik iemand gehad die op de afdeling zelf een herseninfarct doormaakte. De patiënt kwam voor iets anders binnen, maar kreeg op de afdeling een herseninfarct. Hierdoor zag ik in één keer alle symptomen voorbij komen en wisten we dat we gelijk actie moesten ondernemen. Dat is mij wel bijgebleven.” 

Loop je stage of heb je al stagegelopen? Hoe heb je dit ervaren? Sluit het goed aan op de lessen?
“Tijdens mijn stage op de verpleegafdeling bij het LangeLand ziekenhuis in Zoetermeer heb ik een dagje meegelopen op de ambulance, wat ervoor zorgde dat ik met een lach op mijn gezicht de dag door kwam. Die lach is er niet meer vanaf gegaan. Dat was wel gaaf!  Ik zit nu in mijn laatste jaar en loop stage binnen de psychiatrie, en ik moet zeggen dat ik deze doelgroep ook erg interessant vind. Eigenlijk alles wat met hersenen te maken heeft spreekt mij aan.” 

Merk je veel veranderingen in de zorg als gevolg van de coronacrisis?
“Op school merk ik het vooral door de online lessen die we krijgen. Gelukkig mogen we weer één  dag in de week naar school. Op mijn stage zijn er vooral strenge regels: geen dagopening of –afsluiting, iedereen eet alleen op zijn/haar kamer, één  bezoeker per patiënt per dag die maximaal een uurtje mag blijven en geen contact tussen de afdelingen onderling. We doen er alles aan om niet te veel mensen bij elkaar te hebben en het contact zoveel mogelijk te beperken. Toen ik deze opleiding startte wist ik natuurlijk niet dat deze coronacrisis ons stond te wachten. Juist in deze tijd ben ik dan ook trots onderdeel te mogen zijn van de ‘frontlinie’.” 

Wat is de grootste uitdaging in je opleiding?
“Om alle opgedane kennis bij elkaar te bundelen, zodat ik bij iemand met een ziektebeeld precies weet wat diegene mankeert. Daarbij moet je ook nog weten wat voor medicatie je wel en niet mag toedienen. Het is een hele uitdaging om al deze kennis altijd paraat te hebben.” 

Waarom zou je de opleiding aanraden?
“Het vak zelf is ontzettend interessant. Er komt zoveel bij kijken. Als er mensen op de afdeling liggen, ben jij echt hun vertrouwenspersoon. Je kunt ze niet altijd beter maken, maar je kunt ze wel helpen om hun problemen zo klein mogelijk te maken. Dat vind ik heel mooi! Ook de leraren zijn echt persoonlijk betrokken. Als je achterloopt op school wordt er met de leraren bekeken hoe je extra begeleiding kunt krijgen. Ook als het goed gaat vragen ze regelmatig hoe het bijvoorbeeld op je stage gaat en of ze je nog ergens bij kunnen helpen.” 

Welke toegevoegde waarde hoop jij te kunnen leveren na je opleiding?
“Het klinkt misschien cliché, maar uiteindelijk hoop ik de mensen beter te kunnen maken en te begeleiden in het stukje ziek zijn wat voor mensen heel veel onzekerheid en spanning geeft. Het is mooi als ik vroegtijdig de spanning kan wegnemen door ze gerust te stellen. En dat ze uiteindelijk beter naar huis gaan of niet beter, maar dan wel met een goed gevoel. Zit ik later als ambulancebroeder op de ambulance dan hoop ik voor rust bij de patiënten te zorgen, zodat we veilig naar het ziekenhuis kunnen rijden om te onderzoeken hoe we de patiënt het beste kunnen helpen.” 

Meer informatie
Kijk voor meer informatie over de opleidingen, of doe een virtuele rondleiding op: www.mborijnland.nl.

Bekijk ook

Maak kennis met de hbo-opleiding van de HZ

Bij HZ University of Applied Sciences vind je diverse zorggerelateerde hbo-opleidingen. Op bachelorniveau biedt HZ …